De tocht naar boven was heel erg zwaar. Er is niet echt een pad of route naar boven. Je moet over het gruis en gesteente naar boven kruipen. Regelmatig komt er een lawine van stenen naar beneden rollen. Voor elke twee stappen naar boven glij je één stap naar beneden. Dit vergt erg veel energie. Er was ook een gedeelte waar we over het ijs moeste kruipen. Dit is erg gevaarlijk, want als je begint te glijden stort je naar beneden. Onderweg kwamen we nog een andere groep klimmers tegen. Het was wel fijn om andere mensen om je heen te hebben die ook konden opletten. Er vielen echter steeds meer mensen af die terug naar beneden gingen.
Er stond inderdaad af en toe een erg sterke wind. Het viel uiteindelijk wel mee, dus we zijn doorgeklommen richting de top. Na negen uur klimmen kwamen we om 14.00 uur uiteindelijk op het hoogste punt. Van de negen klimmers die naar boven gingen waren Jason en ik de enige die de top bereikt hebben. De rest is eerder teruggegaan en daar zaten ervaren klimmers bij. We waren dus erg trots dat het ons gelukt is. Boven op de top kon je in een logboek schrijven, dus ik heb mijn naam achtergelaten. Het was echt geweldig om op de top te staan en 360 graden om je heen te kunnen kijken!!!
Vervolgens snel naar beneden. Je kon vaak gewoon over de stenen naar beneden glijden. Soms erg gevaarlijk, want regelmatig kwam er dan een stortvloed van stenen naar beneden rollen. Ik heb aardig wat pijnlijke plekken aan de tocht overgehouden. Na drie en een half uur waren we weer bij het basiskamp. De totale tocht heeft die dag dus meer dan twaalf uur geduurd. We hebben snel een avondmaal gekookt en toen zijn we uitgeput naar bed gegaan.





Gefeliciteerd Peter + Jason! Knap dat jullie het helemaal naar de top hebben gered! Mooie foto's ook!
BeantwoordenVerwijderenGroetjes,
Erik-Jan
Geen woorden voor! Wauw, adembenemend, geweldig, fantastisch mooi, prachtig!!!
BeantwoordenVerwijderen